İyiki varsınız:-)

Hayatta herkesin var olmak için sebebi var, ben buna inanıyorum ve yolumun kesiştiği, dokunduğum her insanın bende bıraktığı mutlaka bir iz var... İzleri takip ediyorum. Yaşam döngümü zenginleştiren, baktığım güzelliğin farkında olmamı sağlayan, beni kardeş sayan, dostuklarında yer açan, gönlümün darlığına ortak olan, sevgimi daha coşkuyla yaşamama sebep olan, doğduğum, nefes aldığım, hasta olduğum anıma şahit olan ailem, ailem gibi gördüğüm dostlarım ... Tüm günümde beni şımarttınız, mesajlarınızla güldürüp, sesinizle beni duygulandırıp ağlattınız😂😂hayat bizi hep arttırsın. Kısacası hepinizi seviyomm uleynnnnn 😘😘 Birkaç kişi aramadı farkında olmadığımı sanmayın sakınnnnn😂😂😂😂

İmkansızın Şarkısı

Bi sayfanın esiri oldum, içinde yaşamak istiyorum her cümlenin,her paragrafın, her kelimenin... Büyülenmiş gibiyim bu anlarda! Rüzgara bıraktım kendimi, hangi sayfaya atarsa beni orada yaşıyorum anlarımı! Bir kapı aralanıyor yazımdan, kışa geçiyorum aniden! Bi sayfa sonrasında iki aşığın masasında şahit oluyorum aşklarına! Gözlerimi kapatıyorum ve rüzgar beni savuruyor en çoşkulu anlara ve ben yine bir köşede Naoko'yu anlamaya çalışıyorum... Yok oluyorum, kendimi sıyırıp çıkarmak istiyorum kitabın sayfalarından ama gücüm yok!  Şincuku'da bir plakçıdayım, sevdiğim ne kadar eski plak varsa beni karşılıyor ve uzaktan Vatanabe görüyorum, sanki benim için çalıyor Brahms'ın dördüncü senfonisini! Rüzgara bıraktım kendimi, sayfalar uçuşuyor bir biri ardına, olmayı istediğim zamanda,olmayı istediğim yere sürüklüyor beni! İmkansızın Şarkısı çalıyor kulaklarımda, Murakami söylüyor belkide kim bilir! 

Yine bir yazımdayım

Yazımdayım, bahçemdeyim... Uzaktan deniz göz kırpıyor bana her bir dalgasıyla... Üzerinden geçen her tekne sanki bir dosta gidiyor, bir dostu getiriyor bana! Gölgesinde uzandığım ağacım sanki bu sene daha bir haşmetle bakıyor , melteminde hışırdattığı her bir yaprağı bir name gibi! Bu yazımda nar ağacım büyümüş, dallarını taşıyamayan meyvaları coşmuş cömertlikle! Rüzgarım bile farklı karşıladı beni her zamankinden! Uzaktan gelen Summertime şarkısı bir başka yaza attı beni! Şampuan kokulu ıslak saçlarımla koşuyorum o anlarımda, çimlerin üzerinde... Bırakıyorum kendimi usulca! Bin bir koku alıyor o anlarımda beni... Havuza koşup atlayan çocukluğum, klor kokusu, o hiç solmayan güneş rengi tenim, hiç bitmeyen oyunlarımız! Uzaktan kaçamak seyrettiğimiz kır düğünlerini, her rengin asılı olduğu rengarenk lambaların büyüsü süslerdi! Yine çalıyor Summertime şarkısı bu sefer benim evimde! Şimdilerde en sevdiğim kitabın en sevdiğim yerinde bahçemde uykuya gönüllü teslim olmuş ben varım... Ağacımın hışırtısı, güneşin sıcaklığı, cırcır böceğimin susmayan senfonisi ve çocukların ilerden gelen sesleri ile bitmemesini istediğim yazımlayım! 

Doğum günüm

İnsan yaş aldıkça mı derinleşiyor bilmiyorum, geçen gün kendimi Ümit Besen dinlerken buldum...Ya  Ruhi Su'ya ne demeli, sazını dertli dertli çalarken ben vardım yine. Artık rakıyı sek içer oldum, masamda iki dost yeter oldu! Hiç tatmadığım mezeleri tadar oldum, hiç yapmadığım şeyleri yapar oldum. Sigaram, bunca zaman sonra bana dost oldu, dost diye bildiklerim düşman.  Hiç bir şeyi takmaz görünüp dertlenir oldum,  bahçemdeki kurumaya yüz tutmuş ağacımı sever, onun için endişelenir oldum... İçinde özlem geçen her şarkı beni ağlatır oldu. Eski resimlere hüzünlenir, resimlerde ki bana hayıflanır oldum...Ansızın çekip gitmen aklıma geldikçe gözlerim dolar oldu...Sen olmasan'da, en çok da aklımın yarattığı mekanlarda yaşar oldum....

Düş!

Kalabalık bir sokakta yürüyorum, sadece kendi iç dünyamdayım, algılarım kapalı ve kendi kavgamı, kendi mutluğumu, kendi sevincimi sadece kendimle yaşıyorum o anlarımda ve etrafım flu! Ne kadar sürdü bu anlar bilmiyorum, taki o kalabalıkta bana çarpan bir omuz getirdi beni bana! Her yanından geçtiğim kişinin bir kelimesi kaldı bende... Kimisi hüzünlü, kimisi ümitli, kimisi seviçli ve mutlu. Hepsini biriktirdim içimde ve kendi iç kalabalığımda hepsi birer yer buldu belkide! Daldım gittim o an uzaklara...Düş' ün kadarsın o anlarda, düşün ne kadarsın dedim kendi kendime! 

Ümit

Yükledim hayallerimi kocaman bir gemiye! Hayaller küçük, gemim öyle büyük ki... Belki arada kaynar, bütün hayallerim gerçek olur diye. Önce iste dediler, sonra hayal kur ve sonra olması için bekle dediler! Hepsini yaptım ve en zor olan kısmında tıkanıp kaldım... Bekle! Kaç mevsim geçecek, kaç "an" tüketeceğiz, kaç mutluluğu kutlayacağız ve kaç hüzüne ortak olacağız bu bekleme anında! O beklediklerimiz gelecek diye , farkında olmadan kaçırdıklarımız ne olacak? Yükledim hayallerimi bi gemiye, beklemiyorum ki hayallerimin hayatımın önüne geçmesini! Sadece hatırladığım bi hayalim hayatıma çarparsa tebessümle kabul ediyorum... Gemim açık denizlerde, bende güvertemdeyim şimdilik!